Grand Café Hermes zet zich schrap voor de zoveelste lockdown

december 22, 2021

Hermes

De meeste stoelen staan op de tafels gestapeld in Grand Café Hermes aan het Orlyplein. Zij komen er mogelijk pas diep in januari weer af. Buiten wordt het al vroeg donker. Binnen staat de meeste verlichting uit. Peter Hermes prikt in het halfduister met medewerkers Debbie en Cindy een Patatje Oorlog weg. Gehaald bij de buren verderop het plein. “Het loont niet de moeite om de eigen keuken op te starten,” zegt Peter. “En trouwens, al onze voorraden uit de koeling zijn naar de afvalcontainer. Dat deed pijn, maar daar kunnen wij niks meer mee. Alles wordt later weer vers ingekocht.”

Voor de zoveelste keer is Hermes gedompeld in een teleurstellende lockdown. Deze kwam zo onverwacht dat Peter Hermes en de horeca-collega’s er vrijwel niet op hebben kunnen anticiperen.

Mopperen tegen een beeldschermpje

“Je zou denken dat wij er samen nu wel ervaring in hebben opgebouwd. Maar het went niet,” aldus Peter. “Mensen tikken op de ramen om toegelaten te worden. Wij kijken er steeds weer van op hoeveel discussie het aan de deur veroorzaakt als wij niet opendoen voor een kopje koffie of een lunch.”

Na elke lockdown liep de agenda van Grand Café Hermes weer snel voor maanden vooruit vol. Verjaardagen, bedrijfsborrels en zakelijke meetings. Nu zijn die weer allemaal van de baan.

Het schrijnendste vindt Peter de jubileumfeestjes en de afscheidsmeetings voor scheidende collega’s.

“Daar hebben mensen zich vaak lang op voorbereid. En in de planning hebben wij het menselijke verhaal achter de meeting gehoord.” Dat zijn de momenten waarop Peter zich realiseert hoe groot het belang van de horeca voor velen is. “Veel emotie van een gemeenschap komt in het café tot uiting. Al die roerende verhalen uit het leven van de mensen worden in het café gedeeld. En er wordt stoom afgeblazen met mopperen – en soms met schelden. De horeca is een uitlaatklep. Mopperen tegen een beeldschermpje lucht niet bepaald op. Al zeker niet in het isolement van een lockdown.”

Hoe verder tijdens deze sluiting? Het Orlyplein is uitgestorven. Bij de meeste kantoren eromheen wordt weer volop thuisgewerkt. Op afhaaldiensten heeft Hermes niet zijn hoop gevestigd. Met hotels aan het plein zijn er afspraken voor cateringdiensten. Op de hotelkamers kunnen gasten met een app zijn menu scannen voor een bestelling of een reservering. Maar ook de hotels zijn zo goed als leeg. En voor de bestelling van een verdwaalde toerist of zakelijke reiziger wordt niet de keuken opgestart.

Drempel

Toch is het niet de omzetderving waar de meeste zorg van Peter Hermes naar uitgaat. Al zijn aandacht is gericht op het welzijn van zijn team. Sommige medewerkers zijn al 20 jaar verbonden aan Grand Café Hermes. En tien of meer dienstjaren zijn geen uitzondering. Bij eerdere sluitingen kwam het team wekelijks bij elkaar om bij te kletsen en de relaties te onderhouden. En toch viel het opstarten na de heropening niet mee. Peter: “Zelfs de meest gemotiveerde mensen hebben nu eenmaal een drempel te nemen als er na sluiting weer een vliegende start moet volgen. Dat zie ik overal om mij heen. En zelfs in mijn eigen goed ingespeelde team.“

Voor deze eerste maandag na de lockdown was een gezamenlijke teamlunch bedacht, omdat er toch afsluitend werk verricht moest worden. Maar al snel liet men dat idee weer varen. De beeldvorming naar buiten toe zou verkeerd zijn. En altijd zijn er die enkele passanten die, tikkend op de ramen, ook entree zoeken in het warme interieur van Hermes. Dus wordt er een Patatje Oorlog gegeten. Met Debbie en met Cindy, respectievelijk 21 en 19 jaar verbonden aan Grand Café Hermes.

Lees hier de ontstaansgeschiedenis van Grand Café Hermes in ons interview met Petra en Peter Hermes in de Nieuwsbrief van april 2020